Wat doe je met je grade B en je restanten? Een uitgangsplan voor onverkochte vintage

Een stapel grade B en restanten is een sorteerbesluit dat je nog niet hebt genomen. Loop hem van boven af: herstellen tot grade A, eerlijk als B verkopen met het gebrek in beeld, bundelen of een ander kanaal, doneren, en als laatste gescheiden inleveren als textiel. Nooit bij het restafval.

Wie voor het eerst bij ons op de balenvloer in Bovenkarspel staat, praat met mij over merken, formaten en grades. Bij het derde of vierde bezoek komt er vaak een andere vraag, meestal half terloops, terwijl iemand een stapel sweaters doorkijkt: "En wat doe jij eigenlijk met de rest, Patrick?" Ik run Excellent Vintage sinds 2012, en achter die vraag zit bijna altijd dezelfde situatie. Thuis ligt een hoek met stukken die niet lopen. Een paar met een vlekje, een paar met een losgeraakte zoom, en een handvol die helemaal niets mankeert en toch blijft liggen. Die hoek groeit.

Wat ik dan terugvraag, is welke stukken in die hoek al een bestemming hebben. Meestal geen enkele. De hoek is ontstaan doordat alles er tegelijk in is gegaan, met het plan om er later naar te kijken. Dit artikel gaat over dat later: hoe je een restpartij per stuk uit elkaar haalt, welke uitgang bij welk gebrek past, en waarom de uitgang die je voor grade B hebt, al vóór de inkoop bepaald moet zijn.

Waarom is een stapel restanten eigenlijk een sorteerbesluit?

Tweedehands kleding wordt van begin tot eind gesorteerd, en op elk punt in die keten stelt iemand dezelfde vraag: waar gaat dit stuk naartoe? Het Nederlandse sorteerbedrijf Wieland Textiles in Wormerveer beschrijft op de eigen site hoe dat bij hen begint. De eerste grove sortering levert twee stapels op, herdraagbare kleding aan de ene kant en textiel dat als grondstof verdergaat aan de andere. Daarna leren de sorteerders rond de driehonderd soorten kleding en materiaal uit elkaar houden, op kwaliteit, mode, seizoen en op wat verschillende afzetmarkten vragen. De hoogste kwaliteit wordt daar alleen door de meest ervaren mensen gesorteerd. Ik noem het bedrijf alleen omdat het zijn werkwijze openlijk beschrijft, en omdat je daarin ziet hoe sorteerders denken.

Wat bij ons voorgesorteerd binnenkomt, is onderweg op merk en categorie gesorteerd. Wie bij ons tweedehands kleding balen meeneemt, krijgt dus kleding die al een paar sorteerbesluiten achter de rug heeft. Het laatste besluit, per stuk, valt bij de reseller aan de eigen tafel.

Wie de restanten zo bekijkt, gaat anders te werk. Een afvalprobleem los je in één handeling op, door alles tegelijk af te voeren. Een sorteerbesluit neem je per stuk, en dan valt die ene hoek uiteen in vijf of zes kleinere stapels met elk een eigen bestemming.

Wat mogen modemerken sinds juli 2026 niet meer met hun onverkochte kleding?

Het helpt om te kijken wat de grote spelers inmiddels móéten doen. Sinds 19 juli 2026 mogen grote bedrijven in de EU hun onverkochte kleding, kledingaccessoires en schoenen niet meer vernietigen. De regel komt uit de Europese Ecodesign-verordening (ESPR), en de Europese Commissie heeft er bij de ingang van het verbod een eigen bericht over gepubliceerd. Middelgrote bedrijven volgen in 2030. Kleine en microbedrijven zijn vrijgesteld.

In plaats van vernietigen moeten die bedrijven hun producten in gebruik houden. De Commissie noemt drie manieren: verkopen, uitdrukkelijk ook via kortingen of alternatieve markten, doneren aan goede doelen of sociale ondernemingen, of klaarmaken voor hergebruik door te repareren of op te knappen. Vernietigen mag alleen nog in afgebakende gevallen, bijvoorbeeld bij beschadigde of onveilige producten, of als een goed doel een partij weigert. Ook dan gaat recycling voor, volgens de afvalhiërarchie.

Textiel is de eerste productgroep waarvoor het verbod geldt, en er hoort administratie bij. Een modebedrijf dat onder een van de uitzonderingen toch onverkochte goederen vernietigt, moet kunnen aantonen waarom, met documenten of testresultaten, en moet jaarlijks publiceren wat het heeft weggedaan. Nationale toezichthouders controleren dat en kunnen boetes opleggen, en bedrijven bewaren hun gegevens vijf jaar. Bij grote modebedrijven wordt vernietiging die nog plaatsvindt daarmee jaarlijks gerapporteerd.

De aanleiding staat in de cijfers die de Commissie aanhaalt van het Europees Milieuagentschap. Naar schatting 4 tot 9 procent van al het textiel dat in Europa op de markt komt, wordt vernietigd voordat iemand het heeft gedragen, jaarlijks tussen 264.000 en 594.000 ton.

Een bekend voorbeeld uit de luxemode is Burberry. In het jaarverslag over 2017/18 meldde het merk dat het voor 28,6 miljoen pond aan eigen eindproducten had vernietigd, om ze uit handen van namaakmakers en de grijze markt te houden, zo berichtte Fortune destijds op basis van The Times. In september 2018 kondigde Burberry aan daarmee te stoppen en onverkochte stukken voortaan te hergebruiken, te repareren, te doneren of te recyclen.

Voor de meeste resellers heeft die wet geen gevolgen, omdat ze als klein of microbedrijf zijn vrijgesteld. Toch is het kader bruikbaar. Het zegt in feite: houd een product zo lang mogelijk in gebruik, en laat het pas als grondstof verdergaan als dat niet meer lukt. Op dat principe hebben wij de uitgangsladder hieronder gebouwd. De volgorde is die van ons, afgestemd op wat een stuk een reseller nog oplevert, van de meeste opbrengst bovenaan naar de minste onderaan.

Hoe ziet de uitgangsladder van een reseller eruit?

Bovenaan staat herstellen tot grade A. Een deel van wat als grade B binnenkomt, heeft een lichte vlek, een losse knoop, pilling of een zoom die is gaan zakken, en dat is gewoon onderhoud. Hoe je een vlek aanpakt zonder de stof te beschadigen, hebben we apart uitgeschreven in vlekken verwijderen uit vintage kleding zonder schade. Op deze trede stel je één eerlijke vraag: kost het herstel me minder tijd dan wat het stuk als A meer oplevert? Is het antwoord nee, dan ga je een trede lager.

Daaronder komt het stuk verkopen zoals het is, als grade B, met het gebrek in beeld. Vinted zegt dat zelf ook, in de eigen tips over foto's: laat de gebreken zien, want als je ze niet vermeldt, kan het zijn dat de koper de bestelling wil annuleren en het artikel wil terugsturen. Wat ik van resellers op de vloer hoor, sluit daarop aan: een vlekje dat netjes in beeld staat, geeft minder gedoe dan een beschrijving die om het gebrek heen draait.

De derde trede is een andere vorm of een ander publiek. Wat los niet verkoopt, gaat soms wel weg als lot van een paar stuks van hetzelfde merk. Soms past een stuk beter bij een marktkraam, bij een tweedehandswinkel die per partij inkoopt of bij een collega-reseller die op volume in die categorie zit. Ook de Commissie noemt alternatieve markten als manier om onverkochte kleding in gebruik te houden. Op deze trede raken veel resellers die ik spreek hun losse restanten kwijt.

Op de vierde trede doneer je, aan een kringloopwinkel of een goed doel. Omzet levert het niet meer op, wel ruimte, en het stuk krijgt een kans om opnieuw gedragen te worden. Reken er wel op dat niet alles wordt aangenomen. De Commissie noemt weigering door een goed doel ook als een van de uitzonderingen op het verbod.

Onderaan staat gescheiden inleveren als textiel. Sinds 1 januari 2025 moeten alle EU-landen textiel apart inzamelen, en de herziene afvalrichtlijn van oktober 2025 schrijft voor dat gescheiden ingezameld textiel gesorteerd moet zijn voordat het eventueel verder wordt verscheept. Een stuk dat hier belandt, komt opnieuw aan een sorteertafel, zoals de kleding waar je baal ooit uit is ontstaan.

Hoe dat sorteren eruitziet, beschrijft KringTex in Amersfoort, een ander Nederlands sorteerbedrijf dat zijn werkwijze publiceert. Alles wat binnenkomt, wordt gewogen en geregistreerd, voorgesorteerd in zo'n 34 categorieën en daarna over drie afdelingen verdeeld: draagbare kleding voor de Nederlandse en de buitenlandse markt, textiel voor recycling, en een rest die met energieterugwinning wordt verbrand. Recyclebaar materiaal wordt tot balen geperst. De textielinzameling is dus het begin van een nieuwe sorteerronde, waarin draagbare kleding een tweede kans krijgt en een deel grondstof wordt voor recycling.

Kies je balen op de vloer, niet op papier In Bovenkarspel kies je je balen zelf, voorgesorteerd op merk en grade, en ik vertel je per baal op welk merk en welke grade hij is voorgesorteerd, voordat je iets afrekent. Twee uur op de balenvloer, maximaal met z'n vieren, geen aanbetaling en kosteloos annuleren tot een dag ervoor. Ik bel je de dag van tevoren om je categorie door te nemen. Plan een afspraak in Bovenkarspel

Welk grade B-gebrek hoort op welke trede?

In de praktijk sorteer je op gebrek, want twee grade B-stukken kunnen een heel ander antwoord nodig hebben. In de handel staat grade B voor een stuk dat draagbaar is maar zichtbare slijtage heeft: een lichte vlek die soms nog uitwast, flinke verbleking, pilling, een klein mankement in een print, een naad die wat is losgekomen, een ontbrekend label. Waar de grens precies ligt, verschilt per groothandel, want een sectorbrede norm voor grading bestaat niet. Hoe wij de grades indelen, staat in hoe vintage grading precies werkt.

Een vlek die mogelijk uitwast, een losse naad en pilling, die je vaak kunt wegscheren, horen typisch op de bovenste trede. Verbleking laat zich zelden goed herstellen. Bij workwear en denim hoort een beetje slijtage er voor veel kopers juist bij, dus daar werkt eerlijk als grade B vintage verkopen vaak prima. Een ontbrekend was- of maatlabel is lastiger dan het klinkt, omdat kopers op dat label vertrouwen voor de maat en de samenstelling. Zo'n stuk doet het vaak beter in een lot van hetzelfde merk dan als losse listing. Heeft een stuk meerdere van die gebreken tegelijk, dan belandt het meestal op een van de onderste twee treden.

Gebruik de indeling om per stuk een eerste trede te kiezen; twijfel je, begin dan een trede hoger.

Is een onverkocht grade A-stuk hetzelfde probleem?

Dit is de verwarring die ik het vaakst tegenkom. In een hoek met restanten liggen meestal twee soorten voorraad door elkaar: grade B, waar iets aan mankeert, en grade A die in orde is en toch niet verkoopt. Bij die tweede soort ligt het aan het moment of aan het publiek.

Neem een dikke winterjas die in juli online staat. Die jas hangt in het verkeerde seizoen, en daar hebben winkels elk jaar met hun eindeseizoensvoorraad hetzelfde probleem mee. Hetzelfde geldt voor een maat die jouw kopers zelden dragen, of voor een merk dat je publiek nog niet kent. Voor die stukken is de ladder korter. Herstellen heeft geen zin en het textiel ligt ver weg; ze horen bij een ander moment of een andere klant. Wie grade A en grade B op één hoop gooit, gaat stukken zonder gebrek behandelen alsof er iets mis mee is, en verkoopt ze onder de waarde.

Mijn advies is daarom om de twee apart te leggen: grade B gaat de ladder af, en grade A die blijft liggen, zet je op een ander moment of bij een ander publiek opnieuw in.

Waarom werkt het advies voor winkels met overtollige voorraad niet voor een reseller?

Wie opzoekt wat je met onverkochte voorraad moet doen, vindt vooral advies voor modemerken en winkelketens. Voor winkels klopt het ook. Een winkelbedrijf koopt nieuwe producten in aantallen in voor één seizoen, op basis van een verwachting van de vraag. Valt die vraag lager uit, dan bestaat de overtollige voorraad uit tientallen identieke stukken in dezelfde maten, die allemaal op hetzelfde moment uit de collectie gaan. Hun gereedschap draait daarom om de kalender: uitverkoop aan het eind van het seizoen, outletwinkels, een hele partij in één keer aan een ander bedrijf verkopen.

De voorraad van een vintage reseller zit anders in elkaar. Niets in je stapel is identiek; elk stuk heeft een eigen maat, een eigen staat en een eigen label. Hij is ook niet op een verwachting ingekocht, want hij kwam binnen per kilo of per stuk, als deel van een baal waarvan je de samenstelling gemiddeld kende. En veel ervan raakt niet uit de tijd zoals een nieuwe collectie, zeker bij merken als Carhartt of Levi's.

Het winkeladvies moet je dus vertalen voordat je het gebruikt. Een korting op de hele winkel is logisch als je tientallen exemplaren van hetzelfde overhemd hebt. Bij unieke tweedehands stukken geef je met een algemene prijsverlaging vooral waarde weg op stukken die toch wel verkocht zouden zijn. Wat wel overeind blijft, is het uitgangspunt achter dat advies, hetzelfde dat de EU nu voor grote modebedrijven in de wet heeft gezet: houd het product in gebruik zolang het kan, alleen pas je het als reseller per stuk toe.

Waarom bepaalt je grade B-uitgang welk formaat je koopt?

Dit deel vertel ik resellers het liefst vóór hun eerste baal, omdat het de inkoop verandert.

Een baal van 45 kilo zit bij ons gemiddeld op 70 procent grade A en 30 procent grade B. Een zak van 25 kilo "mix premium US" zit gemiddeld rond de 90 procent A en 10 procent B. Dat zijn gemiddelden over de aanvoer, geen belofte per baal: de ene partij valt wat beter uit, de andere wat minder. Leg die percentages naast het aantal stukken, dan wordt het concreet. Een baal van 45 kilo t-shirts telt gemiddeld zo'n 225 stuks, want een t-shirt weegt ongeveer een vijfde kilo, en bij 30 procent B zijn dat er gemiddeld rond de 68. Neem je dezelfde categorie in een zak van 25 kilo "mix premium US", dan gaat het om gemiddeld zo'n 125 t-shirts, en bij 10 procent B om ongeveer twaalf à dertien stuks.

Een B-stapel van die omvang is een tweede voorraad, en die heeft een uitgang nodig die al bestaat voordat de baal binnenkomt. Sta je op een markt, verkoop je lots, of ken je een collega die in die categorie op volume zit, dan werkt de baal. De B-stukken hebben een plek, en het volume van de baal werkt dan voor je. Heb je die uitgang niet en verkoop je alleen losse stukken aan kopers die voor een perfecte staat komen, dan haal je met een baal een stapel in huis waar je geen kanaal voor hebt. Een zak van 25 kilo met een hoger aandeel grade A is dan logischer, ook al is het minder volume.

Op de vloer zie ik beide soorten resellers, en beide maken een goede keuze zolang ze weten waar het B-deel heen gaat. Wil je die rekensom met je eigen categorie maken, gebruik dan de baalcalculator. Welk formaat bij welke verkoopstrategie past, staat in vintage kleding kopen voor Vinted.

Vertel me waar je grade B heen gaat Stuur me je categorie en hoe je nu verkoopt: los, in lots, op een markt. Dan zeg ik je of een baal of een zak van 25 kilo beter bij je uitgang past, en wat we op dit moment in die categorie hebben staan. Je krijgt mij zelf aan de lijn, in het Nederlands, Engels of Frans. App met Patrick

Waar blijft grade C in dit verhaal?

Grade C zijn stukken met een serieus gebrek: een gat, een bleekvlek, schade die er niet meer uitgaat. In de handel gaan die naar upcycling, poetsdoeken of textielrecycling. Bij ons zit grade C niet in de standaardmix van de balen en zakken; die houden we apart. Het meeste van wat anders onderaan de ladder zou eindigen, is dus al uitgesorteerd voordat een baal bij jou aankomt.

In jouw hoek met restanten ligt daardoor vooral grade B, plus grade A die zijn publiek nog niet heeft gevonden, en voor die stukken zijn de hogere treden van de ladder nog open. Kom je bij het openen toch iets tegen dat je niet had verwacht, bespreek het dan met ons in plaats van het stil weg te sorteren. Klachten over een levering horen binnen 48 uur na ontvangst schriftelijk bij ons binnen te zijn, op info@excellent-vintage.com.

Wat doen resellers die hun restanten goed onder controle hebben?

De resellers die al een paar jaar meegaan, stellen de vraag over restanten eerder dan de rest. Ze vragen op de vloer niet alleen naar merk en categorie, ze vragen ook welk soort gebreken ze in de grade B van die partij kunnen verwachten. Wie dat vraagt, weet al op welke trede die stukken gaan landen en rekent voordat hij koopt.

Ze bekijken de stapel ook regelmatig opnieuw, op een moment dat ze zelf kiezen: als er een nieuwe baal binnenkomt, als het seizoen wisselt, of simpelweg als de hoek weer opvalt. Een vast aantal weken hanteren ze daarbij niet, want dat verschilt per categorie en per kanaal. Bij elke ronde bekijken ze per stuk of het een trede omhoog kan of omlaag moet.

En ze houden bij wat van tafel gaat: een lot naar een collega, een tas voor de kringloop, een zak voor de textielinzameling. Ben je nog aan het bepalen hoe je met balen begint, dan is Vinted reselling starten met kleding balen een goed vertrekpunt.

Veelgestelde vragen

Waar laat je een restpartij kleding die niet verkoopt?

Loop de ladder van boven af. Wat nog verkoopbaar is, probeer je als lot of bij een ander publiek, zoals een markt, een winkel die per partij inkoopt of een collega-reseller. Wat draagbaar is maar niet verkoopt, kan naar een kringloopwinkel of goed doel, al mogen die weigeren. Wat overblijft, lever je gescheiden in als textiel, zodat het opnieuw wordt gesorteerd.

Mag een reseller onverkochte kleding weggooien?

Het EU-verbod op het vernietigen van onverkochte kleding geldt sinds 19 juli 2026 voor grote bedrijven en vanaf 2030 voor middelgrote; kleine en microbedrijven zijn vrijgesteld. Weggooien blijft voor een reseller wel de slechtste uitgang: sinds 2025 moeten EU-lidstaten textiel gescheiden inzamelen, en kleding hoort niet in het restafval.

Wanneer loont het om een grade B-stuk te herstellen?

Als het herstel minder tijd kost dan wat het stuk als grade A meer oplevert. Een lichte vlek die mogelijk uitwast, pilling die je kunt wegscheren of een losse naad of knoop komt daar vaak voor in aanmerking. Verbleking laat zich zelden goed herstellen; zo'n stuk verkoop je eerlijk als grade B, met het gebrek zichtbaar op de foto.

Wat doe je met een onverkocht grade A-stuk?

Behandel het apart van grade B. Een onverkocht grade A-stuk is in orde; de oorzaak zit in het moment of het publiek. Een winterjas in juli wacht op het seizoen, en een maat of merk dat jouw kopers niet zoeken, past beter bij een ander kanaal. Een prijsverlaging is dan zelden de eerste stap.

Koop je beter een baal of een zak als je alleen losse stukken verkoopt?

Dat hangt af van waar je grade B heen kan. Een baal brengt gemiddeld een veel grotere B-stapel mee dan een zak van 25 kilo "mix premium US". Heb je geen kanaal voor B-stukken, dan past de zak meestal beter; verkoop je ook lots of sta je op een markt, dan werkt de baal.

Koop de grade die bij je uitgang past Twee uur op de balenvloer in Bovenkarspel, waar je je balen zelf kiest, voorgesorteerd op merk en grade. Geen aanbetaling, kosteloos annuleren tot een dag ervoor. Maandag tot en met vrijdag, van negen tot vijf. Bezoek ons warehouse